Post otagowany ‘pomoc’

Ewa Bon­da­ruk jest córką jed­nego z naj­lep­szych pilo­tów F-16. Dla niej 17 marca w Mosiń­skim Ośrodku Kul­tury cha­ry­ta­tywny kon­cert zagrała poznań­ska Orkie­stra Repre­zen­ta­cyjna Sił Powietrz­nych. W prze­rwach kon­certu licy­to­wano przed­mioty, z któ­rych dochód jest prze­zna­czony na lecze­nie Ewy.

Poma­gajmy potrze­bu­ją­cym z Woje­wódz­twa Wiel­ko­pol­skiego  — Rusza kam­pa­nia spo­łeczna „1% dla Wielkopolskiego”

Na kra­jo­wej liście ocze­ku­ją­cych na prze­szczep w stycz­niu 2012 roku wid­nieją 2094 osoby – imiona, nazwi­ska i histo­rie cho­roby. Ale to nie tylko liczba – za każdą z nich kryje się osoba pełna nadziei, zmę­czona lecze­niem i być może cze­ka­jąca już tylko na cud w postaci nowego narządu. To także ich rodziny, zna­jomi, godziny spę­dzone w szpi­ta­lach i naj­pew­niej wiele łez.

Już 17 marca 2012r. w Mosi­nie Orkie­stra Repre­zen­ta­cyjna Sił Powietrz­nych zagra Kon­cert cha­ry­ta­tywny dla Ewy - dzie­więt­na­sto­latki cho­rej na stward­nie­nie rozsiane.

Minęło sporo czasu, bo dwa mie­siące, jed­nak dopiero teraz można prze­ana­li­zo­wać i spo­koj­nie prze­my­śleć to, co miało miej­sce 16 grud­nia 2011r. w Mosiń­skim Ośrodku Kul­tury. A działo się bar­dzo wiele … Wła­śnie tego dnia miał miej­sce kon­cert cha­ry­ta­tywny „ Dzieci– dzie­ciom” – dla Marysi.

Umó­wi­ły­śmy się na to spo­tka­nie w miesz­ka­niu pań­stwa Koci­ków w Kro­śnie. Mary­sia wybie­gła do przed­po­koju uśmiech­nięta i uro­czy­sta, z lilio­wym kwia­tem upię­tym na dłu­gich wło­sach. I od razu mi wyja­śniła, poka­zu­jąc paluszkiem:

Pro­simy o pomoc finan­sową osoby, któ­rym dro­gie jest życie i zdro­wie potrze­bu­ją­cej Naszego wspar­cia Doroty Zie­liń­skiej. Od 2003 roku Dorota cho­ruje na stward­nie­nie rozsiane.

W dniach 20–24 lutego 2012 r. obcho­dzony jest po raz kolejny Tydzień Pomocy Ofia­rom Przestępstw.

Nazy­wam się Ewa Bon­da­ruk, mam 19 lat, miesz­kam w Poznaniu.W 2011 roku tra­fi­łam do szpi­tala, seria badań, a po nich roz­po­zna­nie, któ­rego nikt z nas się nie spo­dzie­wał – stward­nie­nie roz­siane (Scle­ro­sis Multiplex).

Mak­sy­mi­lian uro­dził się 11 lipca 2006 roku. Jesz­cze kilka lat temu nie przy­szłoby nam do głowy, że w imie­niu naszego dziecka będziemy zmu­szeni pisać Apel o pomoc. Życie pisze jed­nak różne sce­na­riu­sze, a histo­ria, która nas dotknęła może nie­stety przy­da­rzyć się każdemu.

Święta Bożego Naro­dze­nia to czas, kiedy, zgod­nie z tra­dy­cją, bli­skie osoby, obda­ro­wują się pre­zen­tami. Zwy­czaj ten czę­sto kul­ty­wo­wany jest w szko­łach. Ucznio­wie przy­go­to­wują upo­minki, któ­rymi wymie­niają się pod­czas kla­so­wego świą­tecz­nego spo­tka­nia. W tym roku ucznio­wie klasy II a Gim­na­zjum w Pec­nej posta­no­wili zwy­czaj wrę­cza­nia pre­zen­tów połą­czyć z ideą prze­ka­zy­wa­nia pomocy naj­bar­dziej potrzebującym.

W Pol­sce co godzinę, sta­wiana jest komuś dia­gnoza: nowo­twór krwi, czyli bia­łaczka. Co drugi chory zakwa­li­fi­ko­wany do prze­szcze­pie­nia szpiku od dawcy nie­spo­krew­nio­nego tego dawcy nie znaj­duje. Im wię­cej poten­cjal­nych daw­ców tym więk­sze szanse na życie dla osób cho­rych na bia­łaczkę i inne cho­roby układu krwiotwórczego.

1 grud­nia przy­pada Świa­towy Dzień AIDS. Od kilku lat w ramach obcho­dów pro­wa­dzona jest akcja, która ma na celu zwró­ce­nie uwagi spo­łe­czeń­stwa na cią­gle aktu­alny pro­blem epi­de­mii HIV/AIDS oraz upo­wszech­nie­nie „czer­wo­nej kokardki” sym­bolu soli­dar­no­ści z oso­bami żyją­cymi z HIV i AIDS.