W Muzeum Arkadego Fiedlera można oglądać (od 1 września) wystawę rzeźby ceramicznej wykonanej w Peru przez potomków ludu Mochiców. Twórcy wzorowali się na ceramice sprzed 1500 lat, którą zostawili po sobie ich przodkowie.

Z Andrzejem Walczakiem, sześćdziesięcioletnim mieszkańcem Mosiny, ubranym w sportową koszulkę i dżinsy zwiedzamy starą kamienicę z cegły w centrum miasta. Patrzymy na wnętrze wysokiego budynku z charakterystyczną wieżyczką, która stoi przy placu 20 października. Jak opowiada pan Andrzej, jest to najwyższa kamienica w Mosinie.

Z roku na rok coraz bardziej niszczeje piękny, zabytkowy dworek w Mosinie przy ul. Krotowskiego 16, należący do gminy. O trawę przed nim i kwiaty dbają jego mieszkańcy. Na ścianach budynku widać cegły, odrywające się gzymsy, schody są połupane, ramy okienne wyglądają tak, jakby nikt tu nie mieszkał. Klatka schodowa  sprawia wrażenie nie malowanej od 30 lat. Podłoga ugina się za progiem, schody trzeszczą. A jednak obecni lokatorzy żyją tu kilkanaście lat i więcej.

Krystyna Smektała jest dyrektorem dwóch publicznych przedszkoli w gminie Mosina, założyła też dwie prywatne placówki w mieście – przedszkola Koniczynka, o których rozmawiamy. Co dało Pani impuls do otwarcia przedszkola Koniczynka w Mosinie?

Wielkie otwarcie pierwszego sklepu sieci Lidl w Mosinie zaplanowane jest na 13 sierpnia. Z tej okazji odbędą się w markecie warsztaty kulinarne oraz wspólne grillowanie. W planach wielkiego otwarcia są także zakupy w promocyjnych cenach. Dla osób, które już teraz chciałyby rozpocząć wielką zabawę z okazji otwarcia sklepu, przygotowaliśmy konkurs. Do zwycięzców trafią bardzo atrakcyjne nagrody – 3 kosze z produktami od Lidla.

Na Wodnej w Mosinie na połowie ulicy jest asfalt, a na drugiej, starszej części – ubita droga z chodnikiem. Mieszkańcy tej części ulicy borykają się z ogromnym problemem. Mianowicie po deszczu niektórzy kierowcy, chcąc szybciej przejechać drogą, jeżdżą po chodniku.

Z powodu artykułu pt. „Są światła, ale jest niebezpiecznie„, który zamieściliśmy na naszej stronie w internecie wywiązała się dyskusja wielu czytelników „Gazety Mosińsko-Puszczykowskiej”. Na ich wątpliwości dotyczące tego, kto ma pierwszeństwo przy działających światłach na skrzyżowaniu ulic: Wawrzyniaka, Leszczyńska, Mostowa, odpowiada  mł. asp. Maciej Święcichowski z zespołu prasowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu:

Mimo że na przejściu dla pieszych na ul. Leszczyńskiej (przy ul. Łaziennej) są światła, piesi nie czują się tam bezpiecznie. Bowiem nie wszyscy kierowcy, którzy jadą z Poznania, a potem skręcają w ul. Leszczyńską, wiedzą, że zaraz za skrętem są kolejne światła z pasami i czekający na przejście ludzie.

Chodnik przy Szosie Poznańskiej jest pokruszony. W takim stanie ciągnie się po prawej stronie Szosy od ul. Mocka do kolejnej krzyżówki ze światłami (Szosa Poznańska/Poniatowskiego). Miejscami brakuje płytek, a mieszkańcy muszą chodzić po wystających kamieniach, które zostały po tym chodniku, albo przejść na drugą stronę ulicy.

Starsi ludzie, żeby dostać się do aptek przy placu 20 Października w Mosinie muszą pokonać schody. Miejsca te nie są też przystosowane dla niepełnosprawnych, bo nie mają podjazdów dla wózków. Na problem braku podjazdu zwraca też uwagę matka z dzieckiem w wózku – mieszkanka Mosiny, która nieraz prosi o pomoc przechodniów i wniesienie wózka do apteki, gdyż boi się zostawić dziecko na ulicy. A ten nie każdy pomoże wnieść.

Zmienić swoje życie z ubogiego na normalne… Nowa mosińska naleśnikarnia mieści się w pobliżu Rynku przy ul. Słowackiego 18. Pani Ania,  ma dzisiaj na sobie bluzkę z tygrysem. Przyszła do pracy o 8 rano. Gotuje, smaży, wypróbowuje nowe przyprawy, wciąż udoskonala skład potraw. Lokal otwiera o godzinie 11, siada przy stoliku i czeka. Jest rodowitą mosinianką.

Chodnikiem przy ulicy Reymonta mieszkańcy chodzą uważnie, z „nosem przy ziemi”. Ułamane kawałki chodnika, inne wypchnięte przez korzenie drzew i płytki odchylają się każda w inną stronę.

W sobotę 4 lipca na rynku panował wielki upał. Może dlatego nie było widać osób starszych i niepełnosprawnych, które przychodzą po zakupy w mniej gorące dni, także w ciągu tygodnia. Jak zauważa handlarz z targowiska, mieszkańcy poruszający się na wózku muszą zjeżdżać szosą w kierunku straganów, razem z samochodami, bo nikt o nich nie pomyślał, kiedy budowano górny parking.

Na mosińskim targowisku przy ciągu sklepików, znajduje się przejście dla pieszych, które kończy się wysokim krawężnikiem. Sprzedawca, który co tydzień wystawia z samochodu swój towar obok pasów zauważa, że przejścia tego nie mogą pokonać inwalidzi. Niełatwo jest też przejeżdżać tędy matkom z wózkami i poruszać się starszym osobom.