Felieton

Czytam sobie pewną poczytną, słynącą ze swojego żarliwego obiektywizmu gazetę i oczom nie wierzę. W rozmowie z profesorem Janem Hartmanem pada pytanie o wielkich polskich filozofów, lecz pytany nie wymienia wśród nich ś.p. ojca profesora Mieczysława A. Krąpca OP. Czyżby jego odpowiedź była swego rodzaju skazaniem go na „niepamięć”, jak u Jerzego Orwella? Trudno dociec intencji profesora Hartmana, ale jego wypowiedź udowadnia to, co kiedyś powiedział aktor Ryszard Filipski do Rafała Ziemkiewicza: „Najmądrzejszy człowiek, jaki żyje w Polsce – o. …

Często słyszy się narzekanie, że współczesnej młodzieży brakuje wzorców do naśladowania. Próbuje się je zatem kreować z popularnych gwiazd seriali, filmów czy scen muzycznych. Młodzież nie do końca ulega tym trendom i stara się kierować swoje poszukiwania w inną stronę – w stronę naszej rodzimej historii. Doskonale wiemy, że w gąszczu przeszłych zdarzeń naszej Ojczyzny ukryło się wiele godnych naśladowania ludzi honoru.

„Szlachetne zdrowie, nikt się nie dowie, jako smakujesz, aż się zepsujesz” – stara prawda, zapisana tymi słowami przez Jana Kochanowskiego, towarzyszy nam także dzisiaj. Często nie szanujemy naszego zdrowia, dopóki go nie utracimy… niestety, wtedy może być zbyt późno na działanie! Nie pozwólmy sobie na ten błąd – zadbajmy o zdrowie już dziś!

Miło nam poinformować, że otrzymaliśmy wiele listów i telefonów po publikacji tekstów dot. tajemnic Greisera. Okazuje się, że jest wiele osób w obu naszych gminach żywo tematem zainteresowanych, które także posiadają informacje nigdzie jeszcze nie publikowane. Są to m. in. ustne opowieści świadków tamtych wydarzeń, przekazane młodszemu pokoleniu. Być może wspólnymi siłami uda się odkryć jakąś kolejną kartę historii?

Arthur Greiser – prawda nie do końca odkryta, nie do końca ujawniona. Część II Tematyka ukrytych, zaginionych skarbów to tematy zawsze aktualne i nośne medialnie. I nic w tym dziwnego, bowiem ludzka natura już taka jest, że nie tylko w tematach skarbów upatruje sensacji. (część pierwsza – Link do wpisu)

Dziwne to uczucie obudzić się rano ze świadomością, że nie będzie można już oglądać i słuchać czcigodnego i skromnego Ojca Świętego. Trudno przyzwyczaić się do faktu, że tak po prostu odszedł, zamykając się w murach klasztoru. Pomijając już fakt zaskoczenia z powodu niespodziewanej rezygnacji Benedykta XVI, chciałbym skupić się na kilku pozytywnych stronach jego kilkuletniego pontyfikatu.

Młodzi nie pójdą po gazetę do kiosku, tylko włączą komputer. Pod takim hasłem 8 stycznia odbyła się konferencja zorganizowana przez Izbę Wydawców Prasy, Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM w Poznaniu oraz Obserwatorium Wolności Mediów w Polsce Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka.

Prowadząc bloga Zielone Puszczykowo miałem przez ostatnie miesiące okazję przyjrzeć się bliżej, jak na naszym lokalnym poziomie działają procedury demokratyczne. Niestety, ze smutkiem odnoszę wrażenie, że demokracja dla wielu mieszkańców Puszczykowa i Mosiny jest tylko mechanizmem, który sam się napędza do działania i nie wymaga od przeciętnego obywatela zaangażowania. Jakby na przekór słowu “samorząd” mieszkańcy wyżej cenią święty spokój niż zaangażowanie w sprawy publiczne.

„Państwa poważne potrafią zadbać o swoje interesy” Gdy po raz kolejny obchodzić będziemy Święto Niepodległości, prawdopodobnie znowu dojdzie do czegoś, co od jakiegoś czasu zaczyna mnie irytować. Chodzi o panteon gwiazd naszej walki o niepodległość, a konkretnie – o jej ojców chrzestnych. 11 listopada to dzień, w którym na piedestale stawia się marszałka Józefa Piłsudskiego, a niejako na bok odsuwa się inne historyczne postaci. Jest to moim skromnym zdaniem manipulowanie historią, a co za tym idzie – naszą narodową pamięcią.

Najbardziej znanym społecznikiem wieku XIX był chyba ksiądz Piotr Wawrzyniak, człowiek-instytucja. Wielkopolska wieku XIX kojarzy się chyba najbardziej z tak zwaną pracą organiczną. Praca „wszystkich stanów” na rzecz ekonomicznego wzmocnienia narodu w warunkach zaborów była kwintesencją programu wielkopolskich organiczników. Mało jednak zdajemy sobie sprawę z korzeni tego wielopokoleniowego programu.

W założeniu to miał być wywiad. Ale pewnych monologów, szczególnie prowadzonych na dwa głosy, przerywać nie należy. Poniżej relacja z podróży bardzo niezorganizowanej, trochę niebezpiecznej ale głównie szalonej w wykonaniu dwóch mosinianek – Kornelii i Karoliny, o których pisaliśmy w ubiegłym miesiącu o ich podróży do Budapesztu. Tym razem pokonały ponad 4 tysiące kilometrów – samolotem, autobusem, trochę pieszo, ale głównie autostopem. Bergamo – Brescia – Peschiera del Garda – Werona – Wenecja – Wyspa Krk – Rovanjska. Ruszamy!

Być może niewiele rodaków kojarzy postać niejakiego Leona Lecha Beynara. Olśnienie następuje, gdy przypomnimy o pseudonimie, pod jakim tworzył: Paweł Jasienica. Żołnierz AK, publicysta „Tygodnika Powszechnego”, ale najbardziej znany jako pisarz historyczny. Niezwykłość Jasienicy oraz piękno jego umysłu ujawnia się podczas odkrywania jego głębokich przemyśleń.

 …  Elegant z Mosiny wywodzi się na pewno z czasów Napoleona. To jest prawda i głowę mogę dać za to, bo słyszałem o tym bardzo wiele razy. A właściwie nigdy nie spotkałem się z inną interpretacją historii jego pochodzenia. Jak to było dokładnie już dzisiaj nie pamiętam, ale na pewno powstała ta legenda w tamtych czasach.

Nie jest to osąd – od tego jest wyższa Instancja. Ale pewnie niektórzy właśnie tak to odbiorą. Moją intencją jest  przedstawienie tego, z czym się nie zgadzam i co jako mieszkańca Mosiny najzwyczajniej mnie razi.

Tajemnica studni Napoleona, czyli jak raz w roku woda zamienia się w szampana całkiem niedaleko Mosiny.

Wszystko zaczęło się od skonstruowania prasy drukarskiej. Była to rewolucja. Od tego momentu, w prosty sposób można było powielać księgi, na co wcześniej jedyną metodą było ręczne ich przepisywanie. Dzięki temu książki stały się dostępne dla szerokiego grona odbiorców. Z upływem czasu, każdy mógł pozwolić sobie na czytanie. Edukacja rozkwitła. Kto tylko chciał mógł korzystać z wiedzy autorów, którzy niejednokrotnie byli ludźmi genialnymi.

Filozof kojarzy się zazwyczaj z zamyślonym jegomościem, który dużo myśli i jeszcze więcej pisze. Jego wywody są zazwyczaj długie, dla przeciętnego zjadacza chleba niezrozumiałe, zawiłe i często pozbawione sensu. Skarbem są tacy filozofowie, którzy potrafią ująć wszystko prosto i zwięźle tak, że zastanawiamy się bardziej nad sztuką owej zwięzłości, niż nad samą treścią wywodu.

Wznawiamy publikacje artykułów dotyczących problemów prawnych, z którymi borykają się nasi Czytelnicy. Każdy stosunek prawny uprawniający do zajmowania lokalu mieszkalnego jest zawierany na jakiś okres. Z tego powodu rozróżniamy, w odniesieniu do najpopularniejszej umowy na rynku – najmu, umowy zawarte na czas oznaczony i nieoznaczony.

Po lekturze listu do redakcji pt. „Kiedyś Wielkopolski Park Narodowy przestanie pełnić swoją rolę”, autorstwa Piotra Wojnowskiego, który ukazał się w majowym numerze GMP nie mogę zgodzić się z wieloma tezami przedstawianymi przez autora.

Mało jest w historii ludzi, którzy w niebagatelny sposób przyczynili się do rozwoju naszej wiedzy na temat świata, a mimo to pozostali (i pozostają) mało widoczni w panteonie czempionów nauki. Do takich osób na pierwszym miejscu zaliczyłbym wybitnego austriackiego ekonomistę, Ludwiga von Misesa.